Bağımsızlığın bir ülke için ne kadar önemli olduğunu biliriz. Ölürüz yolunda; candan, canandan, maldan, mülkten geçeriz yani. Bağımlı yaşamak, yaşamamak gibi bir şey diyebilir miyiz? Aslında bağımlı yaşamanın da bedelleri vardır....

Mirası yediler. Kıyıda köşede kalanlar da bitti. Şimdi gerçeklerle baş başa kaldılar. Liyakat ilkesinden uzak yürütülen yönetici atamalarının sonuçları okullarda patladı, kapatıldı. İlçeler bir okul idarecisi yüzünde sorun yaşadı...

Neden olmasın? O da bir insandı. Baba idi, eşti, dosttu, yarendi. Evlattı, abi idi kardeşti. Devlet erkanı idi. Devlet için okumuş, yazmıştı, yetişmişti. Onu efsane yapan neydi peki? Doğasını yaşamaktı aslında. Kocaman kocaman işler değildi....

Devletler, yasalarını kitapların en rafine sayfalarından, ideolojilerini de en parlak kuramların laboratuvarından devşirebilir. Yine de insan değişmedikçe hiçbir sistem değişmez. Kendi sorumluluğundaki insanların ahlakını dönüştüremeyen...

Bu iddia ne kadar doğrudur peki? Bir insan, insanlık adına verdiği siyasi kavgayı anlamlandırmakta zorlanmaz ya da inancı uğruna kaybettiklerinin öbür tarafta kendisine kat kat verileceğine inanabilir. Kazanmanın da kaybetmenin de toplumsal bir...